Opis
Charakterystyka
- Wzór chemiczny: C₁₄H₂₂N₂O
- Numer CAS: 137-58-6
- Masa molowa: 234,34 g/mol
- Forma: proszek
- Czystość: ≥98%
- Inne nazwy: 2-(diethylamino)-N-(2,6-dimethylphenyl)acetamide, lignokaina, Xylocaine (nazwa handlowa)
Zastosowania
- Używany jako standard w chromatografii cieczowej (HPLC) do kalibracji aparatury analitycznej.
- Stosowany w syntezie organicznej jako pochodna amidu do badania reaktywności grup funkcyjnych.
- Zawiesiny w rozpuszczalnikach polarnych wykorzystywane są w testach rozpuszczalności związków aminowych.
- Przydatny jako modelowy związek w badaniach spektroskopowych (NMR, FTIR).
- Może służyć do oczyszczania metodą krystalizacji w warunkach laboratoryjnych.
Specyfikacja
Produkt w postaci 1 g proszku o wysokiej czystości, dostarczany w szczelnie zamkniętym naczyniu z etykietą identyfikacyjną. Przechowywać w suchym miejscu, w temperaturze pokojowej, z dala od światła i utleniaczy. Nie przeznaczony do spożycia ani stosowania ludzkiego.
Najczęściej zadawane pytania
Do jakiego typu analiz laboratoryjnych można wykorzystać lidokainę jako standard?
Lidokaina jest często stosowana jako zewnętrzny standard w analizie ilościowej metodą HPLC, szczególnie przy oznaczaniu pochodnych amidowych w środowiskach organicznych. Jej stabilność termiczna i chemiczna pozwala na dokładne ustalenie czasu retencji. Można ją również wykorzystać do walidacji metod analitycznych w laboratoriach badawczych. Warto pamiętać, że jej zastosowanie ogranicza się wyłącznie do kontroli jakości procesów chemicznych.
Jaka jest rozpuszczalność lidokainy w różnych rozpuszczalnikach i jakie ma właściwości fizyczne?
Lidokaina słabo rozpuszcza się w wodzie (ok. 2,1 mg/mL w 25 °C), ale dobrze rozpuszcza się w etanolu, acetonie i chloroformie. Ma punkt topnienia wynoszący około 68–70 °C, a w postaci bezwodnej tworzy kryształy lub drobny proszek. Czy wiesz, że lidokaina wykazuje amfoteryczne właściwości — może działać jako słaba zasada ze względu na obecność grupy aminowej, co wpływa na jej zachowanie w różnych pH?
Czym różni się laboratoryjna forma lidokainy od medycznej i jakie są zagrożenia przy jej obsłudze?
Wersja laboratoryjna nie podlega kontrolom farmaceutycznym, może zawierać śladowe ilości zanieczyszczeń syntezowych. W przeciwieństwie do roztworów do wstrzykiwań, nie jest sterylna ani zoptymalizowana pod kątem biokompatybilności. Przy pracy należy stosować rękawice, okulary i wentylację — może podrażniać drogi oddechowe i błony śluzowe. Nie należy wdychać pyłu ani kontaktować z oczami.
Źródła i literatura
- PubChem — National Library of Medicine: Kompletna baza właściwości fizykochemicznych tej substancji (CID 3676). Zawiera dane spektroskopowe, toksykologiczne i informacje o interakcjach. pubchem.ncbi.nlm.nih.gov
- Wikipedia PL: Przegląd zastosowań, metod produkcji i właściwości. pl.wikipedia.org
- Karta charakterystyki (SDS): Według rozporządzenia REACH (WE) 1907/2006 — informacje o bezpieczeństwie, klasyfikacji GHS i oznaczeniu substancji.
- Rozporządzenie CLP (WE) 1272/2008: Klasyfikacja, oznaczenie i pakowanie substancji chemicznych. H315 (powoduje podrażnienie skóry), H319 (powoduje poważne podrażnienie oczu), H335 (może podrażniać drogi oddechowe).
Opinie
Na razie nie ma opinii o produkcie.